“Yüzleşme”

Dünyaya gelen, Cenab-ı Allah’ın can verdiği, ruh üflediği ve sağlık, sıhhat, afiyetle ödüllendirdiği insanoğlu; zaman zaman hayatının belirli dönemlerinde kendisiyle yüzleşmeyi denemelidir.
“Ben ne idim, ne oldum?” demelidir. Yaşadığı hayatı, yaptığı ve yapmadığıyla; eksik ve fazla yönleriyle terazinin kefesine koymalıdır.

Ve neticede şunu unutmamalıdır:
Allah, bize belirli bir zaman diliminde dünyada yaşamayı lütfetti.
O hâlde şu sözü gönül rahatlığıyla söyleyebilmeliyiz:

“Madem insan olarak dünyaya geldik,
Geldiğimize, yaşadığımıza değsin.”

Peki, nelerle yüzleşmeliyiz?

1. Dinimiz ve Müslümanlığımızla yüzleşmeliyiz.
   Allahü Teâlâ bizden ne istedi? Biz neleri tam, neleri eksik yaptık? Bunun muhasebesini yapmalıyız.
2. Eşimizle yüzleşmeliyiz.
   “Seninle şu kadar senedir aynı yastığa baş koyuyoruz. Evliliğimiz nasıl?” sorusunu cesaretle sorabilmeliyiz.
3. Evlatlarımızla yüzleşmeliyiz.
   “Ey oğlum, kızım… Benim yapıp ettiklerim sizde nasıl bir izlenim bıraktı?” diyebilmeliyiz.
4. İş arkadaşlarımızla veya ortaklarımızla yüzleşmeliyiz.
5. Gelir-gider dengesinde, ekonomik şartlarımızla yüzleşmeliyiz.
6. Oy verdiğimiz siyasi partiyle yüzleşmeliyiz.
   “Ben sana şu şu sebeplerle oy verdim. Verdiğin sözlerin ne kadarını tuttun, ne kadarını tutmadın?” dememiz gerekir.
7. Kendi bedenimizle yüzleşmeliyiz.
   Tertemiz, sağlıklı bir bünyeyi ne hâle getirdiğimizi kendimize sormalı, sorgulamalıyız.
8. Bizim olmadığımız ortamlarda hakkımızda konuşanlarla yüzleşmeliyiz.
   Olmayan şeyleri varmış gibi anlatan, dedikodu ve iftira üreten kişilerle hesaplaşmalıyız.
9. Akrabalarımızla, eş-dost ve tanıdıklarımızla yüzleşmeliyiz.
10. Vatandaşı olduğumuz ülkenin kurumlarıyla yüzleşmeliyiz.

Elbette bu liste 50 maddeye kadar, hatta daha da fazlasına çıkarılabilir.
Ama şimdilik bu kadarıyla yetinelim.

Yüzleşmeye cesareti olanlara selam olsun…