Tayyip Bey

Kendimi Tayyip Bey’in Yerine Koydum Bir An İçin

85 milyon insanın ve mazlum, mağdur toplumların yükünü sırtıma aldım.
Balkanlar’ın, Kafkasya’nın, Ortadoğu’nun, Kıbrıs’ın, gönül coğrafyamız olan yerlerin, Türk Cumhuriyetlerinin derdine ortak olmuşum.
Yaklaşık 300 milyonluk bir nüfusun yüzde yüz tanıdığı, bildiği ve umudu olduğu bir insan olmuşum.
Kendimden önceki 51 tane hükümetin yapması gerekip de yapmadığı işler üstüme kalmış. Tabir caizse kucağımda bulmuşum.
Aziz ve Necip Türk Milleti, benim yüzüme bakmış, kendinden görmüş, kendi gibi yaşayan bir yönetici olmuşum. Benden önce ülkede hemen her yıl hükümet değişmiş, siyasi çalkantılar, skandallar, hortumcular, batan bankalar, ekonomik kriz üstüme kalmış.
Bütün bunların çözümünü vatandaş benden bekliyor olmuş.
Attığım her adım, yaptığım her işin önünü arkasını hesap edip konuşmam ve yapmam lazım.
Hiçbir zaman demedi ki;
“Ee, ben de sizin gibi etten kemikten bir insanım. Benim de sizin gibi bir ailem var, çocuklarım var, onların eğitimi, evi barkı, evliliği, hayata hazırlanması var. Sağlıma, sıhhatime dikkat etmem ve yaşantıma devam etmek için ekonomik ihtiyaçlarım var.
Televizyonda dizi seyretmek benim hakkım değil mi?
Çocuklarımla akşam yemeğinde buluşmak, konuşmak, gülmek, eğlenmek benim hakkım değil mi?
Hatta torunlarımla vakit geçiremez miyim?
Ramazanda eş, dost, akraba iftarlarına katılsam kötü mü olur?
Bayram namazından sonra aile efradımla şöyle farklı bir sabah kahvaltısı yapmayayım mı?
Hoca öğle ezanını okurken abdestimi alıp elime tesbihimi alıp ‘Lailaheillallah’ zikriyle cami cemaati olsam ne kadar da sevinirdim.
Öğle yemeğine hanım şöyle güzelce bir bulgur pilavı, yanında yufka ekmek, lahana turşusu ve ayran yapsa da cami çıkışı hoca efendi ve cemaatten arkadaşlarla buluştursak, bizi diyerek ricada bulunsam ve icra etsem, hakkım değil mi?
Arabama binip şehri turlasam, Radyo 7’yi açsam, Bay Gölge’den bir kahramanlık şiiri dinlesem, ayrıca Mihriban türküsüne ses katarak dinlesem, olmaz mı?

Bakın, yukarıda kendimi Tayyip Bey’in yerine koydum, inanın normal bir insanın kabul edeceği, tahammül edeceği, baş edeceği, yöneteceği, mücadele edeceği işin içinden çıkamayacağını biliyor ve görüyorum.
Bizler, normal ve rutin hayatımızın dışına çıkınca feleğimiz şaşıyor.
İşte böyle bir insan yüzyılda bir gelir. Hayatını devletine, milletine adamış ve aşık olmuş, insan üstü bir gayretle bizlere hizmet ediyor.
Allah razı olsun.
“Fena fid devle vel mille”
Devlet içinde ve millet içinde erimiş olmak,
Devletin ve milletin için yok olmak,
Manasına gelen bu ibare tam da Tayyip Bey için yazılmış ve söylenmiştir.
Dünya liderleri hakkını teslim ediyor, gücünü, başarısını takdir ediyor. Biz etmeyelim mi?
Elbette hakkı teslim edelim.
Tayyip Bey’i değerlendirmek benim haddim ve hakkım elbette değildir.
Ama yüz üzerinden doksan dokuz verirdim…