“Dostluk, arkadaşlık; siyasetten ve particilikten daha kıymetlidir”

Bizden başka; siyasetin, partilerin, inançların üstüne yirmi dört saat boyunca konuşan başka bir millet yoktur sanıyorum.

Partilerimiz, ilişkilerimizi yaralamamalı. Dostluklarımızın arasına siyaset girmemeli. Hangimiz hastalandığında ziyaretine parti genel başkanı gelir ki? Dostlarımızı partilerden çok sevmeliyiz.

Konuşurken hayatın içinden, kişisel dertlerimizden bahsetmeyeli yüzyıllar oldu sanki…

Her seçim sonunda kazananlarla kaybedenler ortamı germeye çalışıyorlar. Bu bize yakışmıyor. İktidar olmak, hiçbirimize ayrıcalık vermemeli. Futbol ve siyaset konuşan her millet; sanattan, hayattan, estetikten, empatiden kopar, kabalaşır. Oysa nezaket ve tahammüldür bizi bir arada yaşatan.

Aynı mezarlığa gömülen bir millet, gündelik hayatta yan yana gelmekte niçin bu kadar zorlanıyor?

Kamplaşarak yaşamamalı Yozgat. Biz bunu hak etmiyoruz.

Sembollerimiz, gazetelerimiz, kıyafetlerimiz, sanatçılarımız, türkülerimiz, şarkılarımız savaşmamalı…

Bir tartışma veya toplumsal kamplaşma anında bize “Dur” diyen, akıl veren, birleştiren kanaat önderlerimiz kalmadı. “Başım gitse ben doğruları söylerim arkadaş” diyen adamlar nerede?

Elbette inançlarımız, mezheplerimiz, partilerimiz olacak. Lakin bunların hiçbiri yüzünden bir arkadaşımızın kalbini kırmamalıyız.

Hayata siyasi olarak baktığımızda; kurumlarımız, kurallarımız, ahlakımız, medyamız; ortalama zekânın bile gerisinde kalan insanların eline geçebiliyor. Bu memleketin bağımsız yazarlara, aydınlara, sanatçılara ihtiyacı var. Bağımsız, özgün kafaların ölüme, açlığa terk edildiği bir memleket ah alır, gazaba uğrar.

Heykele dinen karşı olmak başkadır; ama heykeltıraşla selamı kesmek hoş olmaz.

Bilmeliyiz ki ülkemiz ve ilimiz, Osmanlı’nın bakiyesidir. Burada her inançtan, her milletten insanlar yaşıyor. Farklı fikirlere sahip olmak, ümmet olmamıza engel değildir.

Belli bir mesafeden, nezaketle, toleransla; gündelik yaşantımızda farklı düşünen insanlarla hayatı paylaşmalıyız.

Kupkuru, tek tip insanların yaşadığı Avrupa ülkelerine inat; her renkten, her düşünceden insanların yaşadığı bu şenlikli toplumun bireyleri olmaktan keyif almalıyız.

İncitmeden, kırıp dökmeden, bazen bir fıkra anlatarak mesaj verip kardeş olmak varken; niçin birbirimize hasım olalım?

Anlayarak, dinleyerek, beraber çay içerek çözeceğiz sorunlarımızı. Çay içerken bile kavga ediyorsak bittik biz. Çay içerken de insan olamazsak yandık. İnşallah o günler gelmez.

Birbirimizle helalleşmeden yaşıyorsak; denizleri karaya bağlayan köprülerin adı “Yunus” olsa ne, “Mevlana” olsa ne, “Fatih” olsa ne?

Köprüleri birbirimize kurmalıyız, sonrası kolay…

Köprüyü geçemeyen ateşe düşüyor ahirette. Bari buradaki köprüleri geçelim; el ele, kardeşçe…

Demiştik ya, sonrası kolay…

Yozgat, tüm Türkiye’ye örnek olmalı. Hem tecrübemiz var hem mayamız sağlam. Sağıyla, soluyla tüm dünyaya ders vereceğiz inşallah. İnanıyorum.

Küfür tek millet oldu dünyada. Şimdi çaylarımızı içip sarılalım, beraber olalım. Gerisi kolay.

Selametle